Door Jorge Menoni
Mensen gaan en komen, landschappen veranderen, ook geschiedenis ontkomt niet aan de tijd, maar het wonderlijke van poëzie is dat het blijft, als een onvergankelijk woord dat teer en geheimzinnig aan het diepste en puurste van onze zintuigen ontspruit, als een reusachtige hand waarvan de vingers zich keer op keer openen.
Dichtkunst zijn de rivieren, de laagvlakte en de kalme oever, het huis van mijn jeugd, het licht dat dagelijks door het venster breekt. Het zijn de eenvoudigste elementen van de natuur die ons, meer dan naar zinloze roem of de fatale afgang, leiden naar de meest verfijnde holten van de ziel.
Dit overkomt ons als wij Leonardo Garet lezen: zijn werk gunt ons een blik op verscholen, bijna heilige plekken. Hij is een dichter van hierboven die naar de aarde kwam met als bagage zijn gedichten. Ingetogen maar onuitputtelijk gaf hij elk gedicht naast esthetische ook steeds weer historische, metafysische en filosofische gelaagdheden.
‘Als een voorbeeld uit de omvangrijke poëtische oeuvre van Leonardo Garet voorkomt dit gedicht: Omschrijving , vertaald naar het Nederlands door de Nederlandse vertalster Mariolein Sabarte Belacortu. Het werd voorgelezen in het Festival Babel 2004 in het Ostade Theater in Amsterdam, tijdens een hommage aan de Uruguayaanse litteratuur.
ik ben
wat ik over laat lopen
uit een hoog glas
die breekbare weerschijn
die van mijn oudste
foto komt
de verantwoordelijke
van wat ze als mijn lichaam aanduiden
een naam uitgesproken
door vrienden
de gestalte die ik herken
als ze het wazige landschap verlichten
van een klinkerstraat.
Uit het Spaans vertaald door Mariolein Sabarte Belacortu
Jorge Menoni
Uruguayaanse schrijver. Woont in Amsterdam sinds 1978.
Heeft een aantal boeken en artikelen geschreven, waaronder de poeziëbundels: De tijd van het begin, en de roman Universele begraafplaats van de levenden. Zijn roman (De vanger van momenten) heeft de derde prijs van het nationale literatuurconcours in Uruguay gewonnen. Daarbij heeft hij de tango-opera Carlitos Sur geschreven. Directeur van het cultureel tijdschrift Amsterdam Sur.
Mariolein Sabarte Belacortu
Mariolein Sabarte Belacortu is in het jaar 1944 geboren in Nederland. In 1997 kreeg de Meulenhoff vertalelers prijs, bekroond werk: haar jarenlange inzet ten behoeve van de Latijns-Amerikaanse literatuur Zij heeft onder andere het boek 'Het Korte Leven' vertaald, van Juan Carlos Onetti, Het groene huis van Mario Vargas Llosa, Herinnering aan mijn droeve hoeren van Gabriel García Márquez, Het boek van zand van Jorge Luis Borges
Jorge Menoni, Salto (1950). Escritor. Reside en Amsterdam desde 1978. Director de la revista cultural Amsterdam Sur. El cementerio universal de los vivos (1991), El cazador de instantes (2001). Ha escrito varios guiones para documentales.
Mariolein Sabarte Belacort, (1944) holandesa, traductora literaria de, entre otros, Gabriel García Márquez, Julio Cortázar, Mario Vargas Llosa y Jorge Luis Borges. En 1997 recibe el premio Meulenhoff Vertalelers por su aporte a la traducción de autores latinoamericanos.